Crick en Mitchison over dromen PDF Afdrukken E-mailadres

Dromen om te vergeten? Neurofysiologisch onderzoekers Crick en Mitchison komen met een uitdagende theorie over de functie van dromen: tijdens de REMslaap worden verbindingen tussen hersencellen af gebroken. Dromen helpen ons om te óntleren'.

 

Leren is niet altijd handig

Australische miereneter droomt niet

Ontleren in REMslaap

Leren is niet altijd handig 

Nieuwe ervaringen tijdens de groei worden in buitenste deel van de hersenen, de neo-cortex vastgelegd in de vorm van verbindingen tussen hersencellen. Zintuiglijke prikkels van buitenaf activeren groepen hersencellen die door associaties met elkaar zijn verbonden.

Ook als die verbindingen niet functioneel zijn.

En daar zit 'm de kneep volgens Crick en Mitchison. Want ongehinderde groei van dit soort verbindingen kan mogelijk leiden tot bizarre associaties, zeg maar fantasieën of hallucinaties. Of tot ongewenst of ineffectief gedrag.

Australische miereneter droomt niet

De REMslaap zou neuronale verbindingen afbreken. Een omgekeerd leerproces zeg maar: de wildgroei aan hersenverbindingen wordt opgespoord en ongedaan gemaakt. Bij dit 'ontleren' worden verbindingen losser gemaakt. We dromen om te vergeten.

Dit zou de reden kunnen zijn dat we in onze kinderjaren, de tijd dat we veel nieuwe ervaringen moeten integreren, meer REMslaap hebben.

Er zijn meer aanwijzingen dat er wel eens iets waars in deze theorie zou kunnen zitten. De Australische miereneter of Echidna is een primitief zoogdier dat geen REMslaap heeft. De Echidna heeft een enorm uitgegroeide cortex, terwijl hun intellectuele vermogens daar verre bij achter blijven.

Ontleren tijdens de REMslaap

De REMslaap is bij uitstek geschikt om circuits tussen hersencellen af te breken.

Tijdens de REMslaap krijgt de dromer bijna geen zintuiglijke prikkels van buitenaf. Er worden dan geen nieuwe verbindingen gemaakt, zoals overdag wel het geval is. Tot zover niets nieuws, want dit geldt voor de gehele slaapperiode.

Maar tijdens de REMslaap vindt sterke activatie van binnenuit plaats, want prikkeling vanuit de hersenstam verspreidt zich door de gehele hersenen, dus ook in de neo-cortex.

Tegelijkertijd zijn inhiberende of remmende neuronen veel minder actief. De cellen in de neo-cortex gaan op grote schaal prikkels doorgeven. Hierdoor verzwakken de verbindingscircuits tussen de hersencellen.

Deze sterke activatie van binnenuit gaat gepaard met de sensatie die wij dromen noemen.

 

© www.droomnet.nl